Z punktu widzenia inwestora istnieją trzy główne wady przedterminowego wykupu obligacji. Po pierwsze nie da się z całą pewnością przewidzieć, jakie przepływy gotówkowe wystąpią w okresie do wykupu obligacji. Po drugie, emitent wykupi emisje tylko wtedy, gdy spadną stopy procentowe. W takich warunkach inwestor zostanie narażony na ryzyko reinwestycji (to zna- czy będzie musiał reinwestować dochód z obligacji przy niższych stopach procentowych). Wreszcie po trzecie, potencjalny zysk kapitałowy z tytułu posiadania obligacji jest ograniczony, gdyż jej cena rynkowa nie może znacząco przewyższać ceny przedterminowego wykupu. Ryzyko przedterminowego wykupu jest rekompensowane niższą ceną emisyjną bądź wyższym oprocentowaniem obligacji. Niestety, właściwa wycena tego ryzyka jest niezmiernie trudna.

W każdym razie stopa zwrotu z obligacji obciążonej ryzykiem przedterminowego wykupu może się diametralnie różnić od stopy zwrotu z porównywalnej obligacji zwykłej. Poziom tego ryzyka zależy od parametrów opcji oraz warunków rynkowych. Ryzyko wcześniejszej spłaty jest tak dotkliwe w zarządzaniu portfelem obligacji, iż wielu uczestników rynku uważa, że ustępuje znaczeniem tylko ryzyku stopy procentowej. Ryzyko, że emitent nie będzie terminowo wywiązywał się ze zobowiązań wynikających z obligacji, a więc płatności odsetkowych oraz spłaty nominału, zwane jest ryzykiem kredytowym. Ryzyko to jest mierzone ocenami wiarygodności kredytowej, które są przyznawane przez cztery uznane na całym świecie firmy ratingowe: Moody's Investors Service, Standard & Poor's Corporation, Duff & Phelps Credit Rating Company, Fitch Investors Service oraz działy kredytowe firm wyspecjalizowanych w obrocie papierami wartościowymi.

Stopa zwrotu z obligacji jest obliczana przy założeniu, że otrzymane odsetki są reinwestowane. Dodatkowy dochód z reinwestycji, zwany czasem odsetkami od kuponu (iritcresbon-interest), zależy zarówno od poziomu stóp procentowych jak i od stosowanej przez inwestora strategii. Zmienność stopy reinwestycji powodowana fluktuacją rynkowych stóp procentowych zwana jest ryzykiem reinwestycji (reinvestment risk). Polega ono na możliwości spadku stóp procentowych, gdy inwestor będzie chciał zainwestować swoje okresowe dochody z obligacji. Ryzyko reinwestycji jest tym wyższe, im dłuższy jest okres posiadania obligacji. Wysokim ryzykiem tego typu charakteryzują się obligacje o wysokich początkowych płatnościach odsetkowych. Należy zauważyć, że ryzyko stopy procentowej i reinwestycji znoszą się wzajemnie. Ryzyko stopy procentowej polega na tym, iż stopy rynkowe mogą wzrosnąć i tym samym obniżyć cenę obligacji, zaś ryzyko reinwestycji na tym, że stopy procentowe mogą spaść. Strategia wykorzystująca zjawisko znoszenia się tych ryzyk nosi nazwę immunizacji (immunizatiort). Jak zauważono wcześniej, faktyczny stopień wrażliwości ceny obligacji na zmiany rynkowych stóp procentowych zależy od cech danej emisji, takich jak okres do wykupu i oprocentowanie. Zależy również od tego, czy obligacja zawiera opcje dodatkowe (na przykład opcję przedterminowego wykupu), których wartość jest również uzależniona od aktualnego poziomu stóp procentowych.

Wartość nominalna obligacji (lub po prostu nominał) oznacza sumę, jaką emitent zobowiązuje się wypłacić posiadaczowi obligacji w dniu wykupu. Stopa kuponowa (coupon rate, nominał ratę) jest wyrażoną w skali rocznej stopą procentową, według której emitent nalicza odsetki od obligacji. Kupon odsetkowy to roczna kwota odsetek wypłacana wierzycielowi.